-
وَ اتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ
« 1 »
و بترسيد از روزى كه در آن ، به سوى خدا باز گردانده مىشويد .
- وَ لَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ
« 2 »
و البته اجر آخرت ، براى كسانى كه ايمان آورده و پرهيزگارى مىنمودند ، بهتر است .
- وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ * وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فِيها وَ لَهُ عَذابٌ مُهِينٌ
« 3 »
و هر كس از خدا و پيامبر او اطاعت كند ، وى را به باغهايى درآورد كه از زير [ درختانِ ] آن نهرها روان است . در آن جاودانهاند و اين ، همان كاميابى بزرگ است . و هر كس از خدا و پيامبر او نافرمانى كند و از حدود مقرّر او تجاوز نمايد ، وى را در آتشى درآورد كه همواره در آن خواهد بود و براى او عذابى خفّتآور است .
ذكر دايمى ؛ والاترين مرحله تقوا و نتايج آن در دنيا و آخرت
امّا نسبت به معناى سوّم ( پاكيزگى و اخلاص در بندگى ) ، آن بالاترين بيانى است كه مىتوان براى تقواى الهى و سعادت نمود ؛ زيرا مراد از تقوى - كه در قرآن شريف بسيار آمده است - همان نگاه داشتن خدا در تمام حالات و لحظات است ، يعنى ذكر دايمى كه قرب الهى و رسيدن به مقام والاى انسانيّت و غرض غايى از خلقت را نتيجه مىدهد و در آخرت هم ، شخصى را به نعمتهاى والاى آن نايل مىسازد . بيانات الهى در قرآن شريف نسبت به اهل تقوا به همين مطلب اشاره دارد :
هامش
( 1 ) . سورهى بقره ، آيهى 281 .
( 2 ) . سورهى يوسف ، آيهى 57 .
( 3 ) . سورهى نساء ، آيات 13 و 14 .