الْمُخْلَصِينَ . » « 1 »
سپاس خدا را ، چنان ستايشى كه با ستايش فرشتگان مقرّب و پيامبران مرسل برابرى كند . و درود خداوند بر برگزيدهى مخلوقات ، حضرت محمّد خاتم انبيا و خاندان پاكيزهى مخلَص [ و به تمام وجود خالص ] او - عليهمالسّلام - .
ستايش سزاوار حق ؛ مقام خاصّ مخلَصين
ستودنى كه معادل ستايش ملايكه مقرّب و انبيا مرسل - عليهمالسّلام - باشد ، همان ستايشى است كه آن حضرت - عليهالسّلام - در بخش هشتم ، حقّ سبحانه را بدان ستود . بارى ، تنها مجرّدان و انقطاع يافتگان از نواقص عالم طبعند كه مىتوانند حضرت بارى را به شايستگى ياد كنند و بگويند : « أَلْحَمْدُللَّهِ حَمْداً يَعْدِلُ حَمْدَ مَلائِكَتِهِ الْمُقَرَّبِينَ » .
( 716 )
« أللَّهُمَّ اجْعَلْنِى أَخْشاكَ كَأَنِّى أَراكَ . » « 2 »
خداوندا ! مرا به گونهاى قرار ده كه از تو بيم داشته باشم ، چنان كه گويى تو را مىبينم .
اختصاص مقام خشيت به عالمان باللَّه و مخلَصين
اين تقاضا و خواستههاى ديگرى كه مىآيد ، از سوى حضرت سيّد الشهدا - عليهالسّلام - ، در واقع مسألت دوام بر منزلتها و منزلت خشيتى است كه مخصوص علماى باللَّه مىباشد و براى تابعين آن بزرگوار ، تقاضاى اتّصاف به اين صفتها است . خشيت از پروردگار ، همان ترس در پيشگاه الهى از عظمت اوست كه هر كس را جز علماى باللَّه و
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 342 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 343 .