-
وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ * ما أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَ ما أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِ * إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ
« 1 »
و جنّ و انس را نيافريدم ، جز براى آن كه مرا بپرستند . از آنان هيچ روزيى نمىخواهم و نمىخواهم كه مرا خوراك دهند . خداست كه خود روزى بخش نيرومند استوار است .
- إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ
« 2 »
فرمان جز براى خدا نيست ، دستور داده كه جز او را نپرستيد .
- قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ
« 3 »
بگو : من مأمورم كه خدا را - در حالى كه آيينم را براى او خالص گردانيدهام - بپرستم .
- وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلهاً واحِداً لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
« 4 »
مأمور نبودند ، جز اين كه خدايى يگانه را بپرستند ، كه هيچ معبودى جز او نيست .
- وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفاءَ
« 5 »
و فرمان نيافته بودند ، جز اين كه خدا را بپرستند و در حالى كه به توحيد گراييدهاند دين [ خود ] را براى او خالص گردانند .
- فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ
« 6 »
پس ايستادگى كن و هر كه با تو توبه كرده [ نيز چنين كند ]
- وَ اسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ
« 7 »
و همان گونه كه مأمورى ، ايستادگى كن و از هوسهاى آنان پيروى مكن .
هامش
( 1 ) . سورهى ذاريات ، آيات 56 - 58 .
( 2 ) . سورهى يوسف ، آيهى 40
( 3 ) . سورهى زمر ، آيهى 11 .
( 4 ) . سورهى توبه ، آيهى 31 .
( 5 ) . سورهى بيّنه ، آيهى 5 .
( 6 ) . سورهى هود ، آيهى 112 .
( 7 ) . سورهى شورى ، آيهى 15 .