بفرست و از گنجينههاى رحمتت ، رحمتى را كه ديگر بعد از آن هيچ گاه در دنيا و آخرت عذابم نفرمايى ، براى من بگشاى .
گستره و مفهوم رحمت الهى
مراد از رحمت در جملهى « خَزائِنِ رَحْمَتِكَ » كه بنده بعد از آن در دنيا و آخرت ، هرگز دچار عذاب الهى نگردد ، رحمت خاصّهى رحيميّه و رحمت معنوى است . بدين ترتيب ، معناى اين جمله از دعا اين است كه : خداوندا ! مرا به كمال انسانيّت كه مقام مخلَصيّت است برسان ، تا ديگر عذابت را در دنيا و آخرت لمس نكنم ؛ زيرا تنها مخلَصين هستند كه در دو جهان از هر ابتلا و مشكلى آسوده خاطرند .
مفهوم عذاب دنيا و عذاب آخرت
در جملهى « لا تُعَذِّبُنِى بَعْدَها أَبَداً فِى الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ » ممكن است مراد از عذاب دنيا ، امورى مانند : فقر ، مرض ، ابتلائات و عذاب شمشير در ميدان جنگ باشد كه اگر براى شخص كامل پيش آيد ، آنها را به نظر حُسن مىنگرد و يا گرفتار شدن به نفس ، شيطان و مشكلات حال احتضار و غيره باشد ، كه شخص كامل : آسوده خاطر از اينها است ؛ و منظور از عذاب آخرت ، عذابهاى پس از گذشتن از اين جهان ، مانند : مشكلات قبر و ابتلائات عوالم برزخى تا قيامت و حضور در محشر و عقبات آن تا صراط و جهنّم - أعاذنااللَّهمنهما - باشد كه كاملين در ايمان از آنها مصون هستند ، و نيز ممكن است مراد ، خلاصى از عذاب فراق باشد ، هر چند همهى اين سه احتمال نيز داده مىشود .
دعا براى عمل و درك نتايج
آن چه در اين بخش از دعا بايد مورد توجّه قرار گيرد آن است كه اين گونه بيانات در دعاها براى آن نيست كه خواننده صرفاً با دعا و خواستن ، به كمال والاى انسانيّت برسد ، بلكه معصومى كه اين دعا از او نقل شده خوانندگان را توجّه مىدهد كه در اين ماه چه خواستهاى از خدا داشته باشند و به دنبال چه امرى بروند تا از عذابهاى دنيوى