در مواردى بخواهد از افراد صاحب اعتقاد و ايمان كامل ياد نمايد ، به الفاظ ديگر ( مانند مُنيبين ، مُخبتين ، مخلَصين و . . . ) بيان مىفرمايد .
هدايت ويژهى قرآن به مؤمنان
مقصود از هدايت اوّل و لفظ « هُدىً » در اين فراز از دعا ، هدايت بودن قرآن براى عموم مردم است ؛ و منظور از هدايت دوم در دعا ، راهنمايى بندگان خاصّ مىباشد به تشخيص حقّ و باطل و جدا ساختن آن دو از يكديگر . و به راستى چرا كلامى كه بر طبق فطرت همهى بشر نازل شده است هادى و فارق بين حق و باطل نباشد ؟ ! فتأمّل أيّها القارى العزيز .
گويا معصوم - عليه السّلام - با اين گونه اوصاف كه ماه مبارك را بدان توصيف نموده ، مىخواهد مؤمنين را به بهرهبرداى شايسته از آن توجّه دهد .
( 27 )
« قَدْ حَضَرَ ، فَسَلِّمْنا فِيهِ ، وَ سَلِّمْهُ لَنا ، وَ تَسَلَّمْهُ مِنّا ، فِى يُسْرٍ مِنْكَ وَ عافِيَةٍ . » « 1 »
[ ماه مبارك رمضان ] فرا رسيد ، پس ما را در آن سالم بدار ، و آن را براى ما سالم بدار ، و نيز آن را از [ گناهان و غفلتهاى ] ما بىآسيب و سالم بدار ، [ و يا آن را از ما بازستان ] ، در حالت راحتى و عافيت و سلامتى از جانب خويش .
سلامت انسان در ماه رمضان
احتمال دارد مراد از جملهى « سَلِّمْنا فِيهِ » ، سلامت جسمى و يا روحى يا سلامت از
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 47 .