شَرِيفَ كَرائِمِكَ . » ، همانا نعمتهايى است كه خداوند به بندگان مخلَص خود در اين عالم عطا فرموده است و در عالم ديگر نيز آنان را گرامى مىدارد ، چنان كه مىفرمايد :
وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ * إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ * أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ
« 1 »
و جز آن چه انجام مىدهيد پاداش داده نمىشود ، مگر بندگان مخلَص و و بىآلايش و پاك [ به تمام وجود ] خداوند ، آناناند كه روزى مشخّصى براى ايشان خواهد بود .
تا اين كه مىفرمايد :
لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُونَ
« 2 »
پس عمل كنندگان براى چنين [ پاداش و رستگارى ] بايد عمل نمايند .
وافرترين عطا از خيرات پروردگار
وافرترين عطا از خيرات پروردگار در اين عالم و عالم ديگر در جملهى « بَلِّغْ بِى . . .
جَزِيلَ عَطائِكَ ، مِنْ خَيْرِ ما عِنْدَكَ . » ، همان « كُلِّ خَيْر » ى است كه خداوند به رسول گرامىاش - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - عطا فرموده است ، كه ما نيز در دعاى قنوت نماز عيد فطر به رسم عيدى از خداوند تقاضا نموده و مىگوييم :
« أَنْ تُدْخِلَنِى فِى كُلِّ خَيْرٍ أَدْخَلْتَ فِيهِ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ . . . » « 3 »
كه مرا در هر خير [ و كمال ] كه محمّد و آل محمّد [ - عليهمالسّلام - ] را در آن وارد نمودى ، داخل گردانى .
قابليّت فطرى انسان براى نيل به كمالات والاى توحيدى
به راستى اگر بشر فطرتاً قابليّت رسيدن به اين كمالات را در اين عالم و عالم ديگر - كه
هامش
( 1 ) . سورهى صافّات ، آيات 39 - 41 .
( 2 ) . سورهى صافّات ، آيهى 61 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 289 .