مىترسم ، بازدار . تا مبادا روى [ اسما و صفات ] بزرگوارت را از من برگردانى ، و در نتيجه ، به خاطر آن ، مستوجب كاهش بهرهاى كه در نزد تو دارم ، گردم . اى مهرورز ! اى خدايى كه مهربانى !
نكات ناب اين فراز
نكاتى كه از اين فراز دعا استفاده مىشود ، عبارتاند از :
1 . همهى حوايج را بايد نخست از خدا خواست : « أَللَّهُمَّ ! . . . »
2 . اگر خداوند بندگان را از اعمال بد محافظت نفرمايد و به اعمال پسنديده موفق ندارد ، قدرت پرهيز از اعمال بد و انجام عمل نيك را نخواند داشت :
« لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ » « 1 »
هيچ تحوّل و قدرتى جز به [ وسيلهى ] خداوند تحقّق نمىيابد .
و « أَللَّهُمَّ ! وَ امْنَعْنِى . . . وَ اجْلِبْنِى » البتّه بندگان هم بايد خود را در معرض انجام عمل خوب ، و دورى از عمل بد قرار بدهند .
3 . لزوم پرهيز بندگان پرهيز از آن چه آنان را از خدا دور مىكند ، يا به بدى عاقبت و غضب الهى مىكشد ، و عمل به آن چه ايشان را به درگاهش نزديك و مقرّب مىنمايد :
« أَللَّهُمَّ ! وَ امْنَعْنِى . . . يُباعِدُنِى مِنْكَ . . . يُقَرِّبُنِى مِنْكَ . . . »
4 . اعمال ناشايسته ، سوء عاقبت و مَقْت و عذاب الهى را در پى دارد : « أَخافُ سُوءَ عاقِبَتِهِ وَ أَخافُ مَقْتَكَ إِيَّاىَ عَلَيْهِ . . . »
5 . اعمال ناشايست ، باعث روگرداندن خدا از بندهاش مىشود : « حِذارَ أَنْ تَصْرِفَ وَجْهَكَ الْكَرِيمَ عَنِّى . . . »
6 . روگرداندن خدا از بنده ، سبب محروميّت او از حظّ و نصيبى مىشود كه بايد از خدا ببرد : « فَأَسْتَوْجِبَ بِهِ نَقْصاً مِنْ حَظٍّ لِى عِنْدَكَ . . . » آرى ، نصيب بندگان نزد خداوند
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 677 .