- « وَ لَأَسْتَغْرِقَنَّ عَقْلَهُ بِمَعْرِفَتِى ، وَ لَأَقُومَنَّ لَهُ مَقامَ عَقْلِهِ . » « 1 »
و قطعاً عقل او را با معرفت و شناختم غرقه نموده و خودم به جاى عقل او مىايستم .
مراد از خشنودى پروردگار
قعطاً مراد از رضوان پروردگار در اين عالم و عالم ديگر ، در جملهى « بَلِّغْ بِى رِضْوانَكَ » ، رسيدن به كمال انسانى است تا به خطابِ
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً
« 2 » ؛ ( اى روان آسوده ! در حالى كه هم تو از خدا خشنودى و هم او از تو خرسند است ، به سوى پروردگارت بازگرد . ) مخاطَب گردد و در واقع خشنودى پروردگار ، همان كمال و منزلت ، مؤمنين حقيقى است كه پس از ايمان و عمل صالح ، به خلود در بهشت عَدْن و رضايت پروردگار از ايشان وعده داده شدهاند ؛ چنان كه مىفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ * جَزاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ
« 3 »
آنان كه ايمان آورده و عمل شايسته انجام دادند ، بهترين آفريده هستند ، پاداش آنان در نزد پروردگارشان بهشتهاى عدن [ و جاودانه ] است كه جوىها از زير [ درختان ] آن روان است ، در حالى كه جاودانه تا ابد در آن جا خواهند بود ، خداوند از آنان راضى و خشنود ، و ايشان [ نيز ] از او خرسند هستند ، اين [ تنها ] براى كسى است كه از [ عظمت ] پروردگارشان بترسد .
مراد از كرامتهاى شريف الهى
مقصود از كرامتهاى شريف الهى در اين عالم و ديگر عالم در جملهى « بَلِّغْ بِى . . .
هامش
( 1 ) . وافى ، ج 3 ، ابواب المواعظ ، باب مواعظ لله سبحانه ، ص 40 .
( 2 ) . سورهى فجر ، آيهى 27 و 28 .
( 3 ) . سورهى بيّنه ، آيهى 7 و 8 .