-
إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ
« 1 »
سخن و اعتقاد پاكيزه تنها به سوى خدا بالا مىرود و عمل شايسته ، آن را بالا مىبرد .
- وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفاً تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ
« 2 »
و كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته به جا آوردند ، مسلّماً آنان را در طبقات بالاى بهشت جاى خواهيم داد كه از زير درختان آن نهرها جارى است . جاودانه در آن جا خواهند بود ، چه خوب است پاداش عمل كنندگان !
پس از آن كه خداوند از بنده خشنود گرديد ، قطعاً بندگان خاصّ الهى - انبيا و اوصيا - عليهمالسّلام - و ملايكه از وى مسرور خواهند شد ، بلكه خود شخص نيز وقتى آثار معنوى عمل را ديد ، شادمان خواهد شد . نيز بايد توجّه داشت مراد از عمل در جملهى دعا ، شامل هر عمل - اعمّ از اعمال عبادى و غير آن - است كه اخلاص در آن ملحوظ شده باشد .
منظور از روزى فراوان و يا روشنى بخش راه و دل
دربارهى خواستهى سوم : « رِزْقِى دارّاً » ، بايد توجّه داشت ، دو معنا براى لفظ « دارّ » در لغت ذكر شده است :
1 . فراوانى ؛
2 . روشنى بخش راه و دل ؛
بنابر معناى اوّل مىتوان گفت تقاضاى رزق فراوان براى آن است كه قواى ظاهرى بنده ، تقويت و از خواطر عالم طبع محفوظ بماند و به خشوع در عبادت حضرت حقّ
هامش
( 1 ) . سورهى فاطر ، آيهى 10 .
( 2 ) . سورهى عنكبوت ، آيهى 58 .