سبحانه ، اهميّت بيشترى دهد . بنابر همين معنا ، گمان مىشود مراد از رزق ، اعمّ از روزىهاى ظاهرى و معنوى است و با سوگندهاى پيش - به خصوص در ماه رمضان - سازش بيشترى دارد . بنابر معناى دوّم و اين كه منظور از « دارّ » روشنى بخش راه و دل باشد ، مقصود از رزق ، روزىهاى معنوى است كه چراغ راه و روشنى بخش قلب مؤمن است و او را به غرض غايى از خلقت نايل مىگرداند ؛ زيرا اين معنا با سوگندهاى پيشين دعا - به ويژه در ماه رمضان - بيشتر تناسب دارد . خداوند سبحان مىفرمايد :
فَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ
« 1 »
پس كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام دادند ، آمرزش و روزى گرامى براى آنها خواهد بود .
و آيات ديگر شبيه به آن بسيار است .
دربارهى خواستهى چهارم : « وَاجْعَلْ . . . حَوْضَ نَبِيِّكَ - عَلَيْهِ وَ آلِهِ السَّلامُ - لِى قَراراً وَ مُسْتَقَرّاً . » به نظر مىرسد مقصود از « حَوْضَ نَبِيِّكَ » ، تبعيّت كامل در اين عالم از آن حضرت باشد ، كه آثار معنوى اين تبعيّت كامل در آخرت ، همنشين شدن با آن بزرگوار است .
احتمال ديگر اين است كه جملهى دعا درخواست وارد شدن به مقام ولايت و شهود منزلت باشد .
اگر چه معناى احتمال ، نتيجهى واقعى معناى اوّل است .
اهميت اعتقاد به فرج و رجعت محمّد و آل محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم -
خواستهى پنجم : « وَ تُعَجِّلَ فَرَجَ آلِ مُحَمَّدٍ فِى عافِيَةٍ . » ، تقاضاى ظهور امام زمان - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف - و رجعت محمّد و آل محمّد - صلوات اللَّه عليهم اجميعن - مىباشد كه از اهمّ امورى است كه هر مسلمان بايد همواره در انتظار آن بوده و خواهان آن باشد و پيش از تحقّق و طول كشيدن آن ، در عافيت دينى قرار گرفته و از عقايد خود انحراف
هامش
( 1 ) . سورهى حج ، آيهى 50 .