تولّى و تبرّى ؛ ملاك ارزش عمل
از جملهى « أَنْ تَرْزُقْنِى حُبَّ الصَّلاةِ . . . » بر مىآيد ، دوست داشتن نماز ، روزه ، حجّ ، عمره و رسيدگى به خويشاوندان كه از اعمال جوارحى هستند و مىتوان از آنها فوايد معنوى گرفت ، نيز روزى به شمار مىآيد ، و نصيب كسى خواهد شد كه خداوند دوستى آنها و تمام آن چه را كه دوست دارد ، بلكه ناخوشايندى و مبغوض داشتن آن چه را كه مبغوض او است ، به او عنايت كرده باشد : « أَنْتُحَبِّبَ إِلَىَّ كُلَّ ما أَحْبَبْتَ ، وَ تُبَغِّضَ إِلَىَّ كُلَّ ما أَبْغَضْتَ . » نيز از اين جمله استفاده مىشود كه ارزش هر عمل به دوست داشتن و مبغوض داشتن و به عبارت ديگر ، تولّى و تبرّى است .
هدف از درخواست توسعهى روزىهاى ظاهرى
در اين دعاى شريف پس از درخواست روزىهاى معنوى - چنان كه ذكر شد - ، خواننده به درخواست روزىهاى ظاهرى توجّه داده مىشود : « أَللَّهُمَّ ! إِنَّكَ تَكَفَّلْتَ بِرِزْقِى وَ رِزْقِ كُلِّ دآبَّةٍ . . . » « 1 » كه مىتوان گفت درخواست روزى ظاهرى براى قدرت يافتن بر انجام اعمال و وظايف ظاهرى همراه با محبّت و با نيّت خالص است ، تا بدين وسيله قدرت بر اعمال حسنه پيدا كرده و بتواند به روزىهاى معنوى الهى - كه در فراز گذشته بدان اشاره شد - نايل آيد .
( 250 )
« صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَارْزُقْنِى السَّعةَ وَ الدَّعَةَ وَ السَّعادَةَ فِى هذَا الشَّهرِ الْعَظِيم ، يا أَرْحَمَ الرّاحِمِين ! » « 2 »
محمّد و آل محمّد را مشمول رحمت [ ويژهى ] خويش بگردان و گشايش و آرامش نيكبختى را در اين ماه بزرگ روزىام فرما . اى مهربانترين مهربانان !
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 136 .
( 2 ) . همان .