الاعظم - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف - و پس از ظهور آن حضرت مىتواند مورد نظر باشد .
سرّ درخواست پذيرش گواهى و خشنودى گفتار براى پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم -
دو جملهى پايانى : « وَاجْعَلْهُ مَقْبُولَ الشَّهادَةِ ، مَرْضِىَّ الْمَقالَةِ » اشاره به آخرت و يا دنيا و يا هر دو است ؛ زيرا آن جناب ، شاهد اعمال امّت خويش است و گفتار آن حضرت نزد خداوند در دو جهان مرضىّ حضرت حقّ مىباشد ؛ ولى وظيفهى امّت او است كه درخواستها را از حقّ سبحانه براى آن حضرت بنمايند ؛ زيرا دعا براى رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ، نوعى اظهار اخلاص و شكرانهى راهنمايىهاى آن بزرگوار مىباشد كه امّت را از ضلالت جهل و نادانى ، نجات و به علم و شناسايى و صراط مستقيم عبوديت الهى دعوت نمود . از اين رو ، در ادامهى دعا آمده است :
« كَما حَكَمَ وَ عَدَلَ وَ لَمْ تُقَصِّرْ ، وَ نَصَحَ لأَمَّتِهِ ، وَ جَاهَدَ فِى سَبيلِكَ ، وَ صَبَرَ عَلى حُسْنِ بَلآئِكَ ، حتّى أَتاهُ الْيَقينُ ، وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ . » « 1 »
همان گونه كه فرمان داد و داد نمود و كوشيد و كوتاهى ننمود و براى امّت و پيروان خويش خيرخواهى فرمود و در راه تو تلاش نمود و بر بلا و امتحان زيباى تو شكيبايى كرد ، تا آن كه امر يقينى [ مرگ ] فرا رسيد . رحمت [ خاصّ ] خداوند بر او و خاندان او باد !
دعاى شب دهم ماه رمضان
( 249 )
« يا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ ! وَ يا أَوْسَعَ مَنْ أَعْطى ! وَ يا خَيْرَ مُرْتَجى ! صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ أَوْسِعَ عَلىَّ مِنْ فَضْلِكَ ، وَ افْتَحَ لِى بابَ رِزْقٍ مِنْ
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 136 .