( 248 )
« أَللَّهُمَّ ! أَعْلِ عَلَى الْبُنْيانِ بُنْيانَهُ ، وَ أَنْزِلْهُ مَنْزِلَتَهُ ، وَ زَكِّهِ ، وَاجْعَلْهُ مَقْبُولَ الشَّهادَةِ ، مَرْضِىَّ الْمَقالَةِ . . . » « 1 »
خداوندا ! علاوه بر پايه و مقامى كه دارا است ، پايه و بنياد او را برافراشته گردان و او را به منزلت و پايهى مخصوص نايل گردانده و پاكيزه نموده و گواهىاش را پذيرفته و گفتار و فرمودهاش را خوشايند خويش قرار ده .
دليل درخواستهاى اجابت شده براى رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم -
آن چه در اين چند جمله براى رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - درخواست شده به آن بزرگوار عطا شده و آن جناب بدان آراسته است . بنابراين ، درخواست آن بزرگوار ، بنابر فرمودهى حضرت استاد علامه طباطبايى - رضوان اللَّه تعالى عليه - در واقع بهانه در دست گرفتن و درخواست اين كمالات براى خود و در ضمن ، آن بزرگان را شفيع در اين امور قرار دادن است .
معناى درخواست بر افراشتگى بنياد براى رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم -
به نظر مىرسد مقصود از جملهى « أَعْلِ عَلَى الْبُنْيانِ بُنْيانَهُ » درخواست برافراشتگى بنيان نبوّت و رسالت و گسترش دين آن حضرت و تقاضاى وعدهى الهى در آيهى شريفهى :
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
« 2 » ؛ ( اوست خدايى كه رسولش را همراه با هدايت و دين حقّ فرستاد ، تا او را
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 136 .
( 2 ) . سورهى صفّ ، آيهى 9 .