بر تمامى آيينها چيره گرداند ، هر چند خوشايند مشركان نباشد . ) و در نتيجه ، درخواست تعجيل در ظهور موفور السّرور حضرت ولىّ عصر - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف - است كه چيرگى دين مبين اسلام بر تمامى اديان بدان تحقّق خواهد يافت .
احتمال ديگر اين است كه مراد از بنيان ، تقوايى است كه آيهى شريفهى :
أَ فَمَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى تَقْوى مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٍ خَيْرٌ أَمْ مَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى شَفا جُرُفٍ هارٍ
« 1 » ؛ ( پس آيا كسى كه ساختمانش را بر اساس تقواى از خدا و خشنودى پايهگذارى نمود ، بهتر است يا كسى كه ساختمانش را بر لبهى پرتگاه درهاى بنياد نهاده است ؟ ! . . . ) و در واقع ، تقاضاى دوام تقواى مطابق با توحيد اعظم و مقام محمود است كه رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - داراى آن است ؛ خواه خواننده معصوم - عليه السّلام - باشد و يا غير معصوم - عليه السّلام - . در برخى از دعاها نيز تقاضاى اين معنا به گونهى ديگر شده و مىفرمايد :
« أَللَّهُمَّ ! ابْعَثْهُ مَقَامًا مَّحْمُودًا يَغْبِطُهُ بِهِ الْأَوَّلُونَ وَ الْآخِرون . » « 2 »
خداوندا ! او را به جايگاه ستودهاى برانگيز كه پيشينيان و واپسينيان آروزى آن را داشته باشند .
از اين رو ، بلافاصله مىفرمايد : « أَنْزِلْهُ مَنْزِلَتْهُ . »
مفهوم تقاضاى پاكيزگى براى رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم -
در اين كه مقصود از « زَكِّهِ » چيست ، دو احتمال مطرح است :
1 . امكان دارد پاكيزگى باطنى ويژهى رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - منظور باشد .
2 . ممكن است پاكيزگى آن حضرت از نظر اجتماع مقصود باشد ، تا خوبى آن بزرگوار در نظر همگان آشكار گردد .
احتمال اوّل به اعتبار تقاضاى دوام آن و يا معنايى كه از حضرت استاد علامه طباطبايى - رضوان اللَّه تعالى عليه - يادآور شديم ؛ يعنى تقاضاى پاكيزگى معنوى حضرت رسول - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - براى خود به قدر سعهى خويش ؛ و معناى دوم به اعتبار گسترش دين آن حضرت و آشكار شدن عظمت آن بزرگوار در زمان غيبت ولىّ اللَّه
هامش
( 1 ) . سورهى توبه ، آيهى 109 .
( 2 ) . ر . ك : مصباح المتهجد ، ص 406 ، 620 ، 710 و . . .