امكان دارد جملههاى ذيل دعا : « مَنْ تَوَكَّلَ عَلَيْهِ ، كَفاهُ ، وَ كانَ حَسْبَهُ . . . » « 1 » ؛ ( هر كس بر خدا توكّل نمايد خداوند او را كافى است و براى او بس است . . . ) اشاره به اهمّيت امر رجا و توكّل به پروردگار و يا در مقام توجّه دادن امّت به چگونه بودن در زمان غيبت ، باشد .
دعاى روز نهم ماه رمضان
( 246 )
« أَللَّهُمَّ ! صَلَّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطّاهِرِينَ ، وَافْتَحْ لِى فِى يَوْمِى هذا مِنْكَ أَبْوابَ الرَّحْمَةَ . » « 2 »
خدايا ! بر حضرت محمّد و خاندان پاك او درود فرست و در اين روز درهاى رحمتت را از جانب خويش براى من بگشاى .
مفهوم رحمت
ممكن است مقصود از گشوده شدن درهاى رحمت ، رحمتهاى عامّه و خاصّ باشد كه شامل نعمتهاى ظاهرى و باطنى مىشود ، كه در مورد حضرات معصومين - عليهمالسّلام - تقاضاى دوام آن در امور معنوى و نسبت به غير آن بزرگواران - عليهمالسّلام - مراد از قوّه به فعليّت رسيدن آنها باشد .
احتمال ديگر اين است كه منظور از « أَبْوابَ الرَّحْمَةَ » ، رحمتهاى خاصّهى معنوى باشد ، البته به اعتبار تقاضاى آن در ابتدا براى محمّد و آل محمّد - عليهمالسّلام - ؛ زيرا مىفرمايد : « أَللَّهُمَّ ! صَلَّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطّاهرِينَ ، وَافْتَحْ لِى . . . »
دليل بر احتمال اوّل ، جملههاى ذيل دعا است كه مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 135 .
( 2 ) . همان .