دعاى روز ششم ماه رمضان ( 1 )
( 198 )
« يا خَيْرَ مَنْ وَجَّهْتُ إِلَيْهِ وَجْهِى ! » « 1 »
اى بهترين كسى كه روى [ و تمام وجود و حقيقت ] خويش را متوجّه او نمودم .
تفسير وجه پروردگار و مراد از توجّه به آن
اين جمله ، اوّلين جمله از هفت جملهاى است ، كه در اين دعا با عبارت « يا خَيْرَ . . . » خداوند سبحان مورد خطاب قرار گرفته و سپس حوايجى درخواست شده است . اين جمله بالاترين بيان را ابتدائاً از نظر معنا دارا مىباشد و اين گونه خواندن خدا به معصومين - عليهمالسّلام - و پيروان واقعى ايشان اختصاص دارد .
توضيح آن كه « وجه » هر چيز در ظاهر ، همان چيزى است كه هر موجودى با آن با ديگرى مواجه مىشود ؛ ولى به حسب واقع ، وجه هر چيز ، آن است كه وجه ظاهر بدان قائم است ، و قرآن شريف از آن با تعبير « ملكوت » و عالم « امر » ياد كرده و مىفرمايد :
-
بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ
« 2 »
ملكوت [ و باطن و حقيقت ] هرچيز تنها به دست [ قدرت ] او است .
- أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ
« 3 »
آگاه باشيد ! كه [ عالَم ] خلق و امر تنها از آنِ او است .
به تعبير ديگر ، وجه هر چيز اسمها و صفات الهى مىباشد كه ظهور و كمالات هر موجودى به آنها است ، و در واقع وجه ، مظاهر ذات او است كه محيط به آنها است ؛
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 128 .
( 2 ) . سورهى يس ، آيهى 83 .
( 3 ) . سورهى اعراف ، آيهى 54 .