مىفرمايد : « أَللَّهُمَّ ارْزُقْنِى مِنْ فَضْلِكَ وَ سَعَتِكَ وَ جُودِكَ وَ كَثْرَةِ نآئِلَتِكَ مَا أَنْتَ أَهْلُهُ . » « 1 » ؛ ( خدايا ! از فضل و بخشش و از گشادگى و گستردگى [ روزى ] وجود و بسيارى پاداشت ، آن چه را كه تو اهل و شايستهى آنى ، روزىام گردان . )
( 187 )
« أَللَّهُمَّ ! أَعِفَّنِى عَنْ طَلَبِ مَا لَمْ تُقَدِّرْهُ لِى ، وَ سَهِّلْ سَبِيلَ ما رَزَقْتَنِى مِنْهُ ، وَ سُقْهُ إِلَىَّ فِى عافِيَةٍ وَ يُسْرٍ وَ رَحْمَةٍ وَ لُطْفٍ ، وَ لا تُعَسِّرْهُ لِى . » « 2 »
خداوندا ! مرا از درخواست و جستجوى آن چه كه براى من مقدّر و معيّن نفرمودهاى ، باز دار ، و راه آن چه را كه از آن روزىام فرمودهاى ، آسان گردان ، و آن را همراه با عافيت و تندرستى و آسانى و رحمت و مهربانى و لطف و عنايت [ ويژهات ] ، به سوى من سوق ده ، و آن را بر من سخت مفرما .
مطلوبيت چشم ندوختن به غير مقدّرات الهى
چشم نداشتن به غير از مقدّرات الهى در جملهى : « أَعْفِنِى عَنْ طَلَبِ ما لَمْ تُقَدِّرْهُ لِى » ، شامل مقدّرات ظاهرى و معنوى مىشود ، و وقتى مؤمن مىتواند آن گونه باشد كه حجابهاى ميان او و خداوند سبحانه زايل ، و ديدهى قلب و باطنش به مقدّراتش گشوده گردد ، و گرنه چگونه ممكن است مؤمن با ايمان صورى و ظاهرى ، به غير از مقدّراتش نظر نداشته باشد .
مطلوبيت دست يافتن آسان به مقدّرات الهى
به آسانى به رزقهاى مقدّر دست يافتن در جملهى : « وَ سَهِّل سَبِيلَ ما رَزَقْتَنِى مِنْهُ . » اگر
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 126 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 126 و 127 .