- « أَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتِى تَهْتِكُ الْعِصَمْ ، أَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتِى تُنْزِلُ النِّقَمْ ، أَللَّهُمَّ اغْفِر لِىَ الذُّنُوبَ الَّتِى تُغَيِّرُ النِّعَمْ ، أَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتِى تَحْبِسُ الدُّعآءَ ، أَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتِى تُنْزِلُ الْبَلآءَ . » « 1 »
خدايا ! آن گناهانم را كه پردهها [ ميان من و تو را ] مىدرد ، بيامرز ، خداوندا ! گناهانى را كه نقمتها و كيفرهايت را فرو مىآورد ، ببخشاى ، خدايا ! گناهانى را كه نعمتها را دگرگون و جا به جا مىسازد ، بيامرز ، بار خدايا ! گناهانى را كه دعا را بازداشت نموده [ و نمىگذارد به استجابت برسد ] بيامرز ، خدايا ! گناهانى را كه بلا و گرفتارى را فرو مىآورد ، مورد مغفرت قرار ده .
عافيت كامل ، راه رسيدن به مقدّرات ظاهرى ، اخروى و معنوى
مراد از آن چه كه خداوند براى مؤمن مقدّر فرموده در عافيت و يسر ، كه بدون سختى برساند ، در جملهى : « سُقْهُ إِلَىَّ فِى عافِيَةٍ وَ يُسْرٍ . . . » چيست ؟ بشر وقتى مىتواند از مقدّرات ظاهرى و اخروى و معنوىاش بهرهمند گردد ، كه در عافيت كامل از هر يك از موانع آن امور بوده و مشكل و ناراحتى سر راهش نباشد و رحمت و لطف حق ، همواره شامل حالش باشد .
( 188 )
« أَللَّهُمَّ ! لا تَنْزِعْ مِنِّى صالِحاً أَعْطَيْتَنِيهِ ، وَ لا تُوقِعْنِى فِى شَرٍّ اسْتَنْقَذْتَنِى مِنْهُ ، وَ اكْفِنِى بِرِزْقِكَ مِنْ جَمِيعِ خَلْقِكَ . » « 2 »
خداوندا ! هر [ نعمت ] شايستهاى كه به من عطا فرمودى ، از من باز مگير ، و از هر [ كار ] بدى كه رهايى دادى ، دچارم مكن و به رزق و روزى خويش ، مرا از همهى آفريدههايت كفايت فرموده [ و بسنده باش و به آنها نيازمندم مساز ] .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 707 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 127 .