( 160 )
« وَ يا مُقِيلَ عَثْرَتِى ! وَ لَوْ لا سَتْرُكَ عَوْرَتِى ، لَكُنْتُ مِنَ الْمَفْضُوحِينَ . » « 1 »
و اى درگذرنده و آمرزندهى لغزشم ! اگر عيبم را نمىپوشيدى ، حتماً از رسوايان بودم .
آثار ظاهرى و تمثّلى گناهان و لغزشها
گناهان و لغزشهاى بشر ، آثار خاصّى در وجود انسان دارد ، به گونهاى كه اگر خداوند با صفت ستّاريّت خود آن را مستور ندارد ، ناچار سبب رسوايى او در اين جهان مىگردد و مقصود از اقالهى خداوند ، ناديده گرفتن گناهان و لغزشها و آمرزش آنها است .
و آثار گناهان و لغزشها ، همان ظهور و تمثّل اعمال و يا تمثّل شخص خلاف كار به صورت مناسب با عمل او مىباشد و آگاه از اين آثار ، در مرحلهى اوّل انبيا و اوصيا - عليهمالسّلام - و مقرّبان و ملايكه و در مرحلهى بعد تابعان واقعى آنان هستند ، بلكه خود شخص و همهى افراد بشر و حتى همه موجودات از آثار ظاهرى آن مطّلع مىگردند . و اللَّهُ يَعْلَمُ .
( 161 )
« وَ يَا مُرْسِلَ الرِّياحِ مِنْ مَعادِنها ! » « 2 »
و اى فرستندهى بادها [ و يا : نسيمها ] از معدنهاى آن .
منافع باد و معادن آن
از اين جمله بر مىآيد بادها و يا نسيمها - كه موجودات مادّى سخت به آن نياز دارند و در صورت نبود آنها ، قيام و حيات ندارند و فوايد بسيار ديگرى كه هنوز در اين امر
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 124 .
( 2 ) . همان .