متعال مىفرمايد :
- قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً
« 1 »
بگو : « هرگز كسى مرا در برابر خدا پناه نمىدهد و هرگز پناهگاهى غير از او نمىيابم .
- قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ يُجِيرُ وَ لا يُجارُ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
« 2 »
بگو : « فرمانروايى هر چيزى به دست كيست ؟ و اگر مىدانيد [ كيست آنكه ] او پناه مىدهد و در پناه كسى نمىرود ؟ »
- هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ
« 3 »
اوست اوّل و آخر و ظاهر و باطن .
- أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ
« 4 »
آگاه باش كه مسلماً او ، به هر چيزى احاطه دارد .
بنابراين ، گويا حضرت سجاد - عليهمالسّلام - با اين بيان مىخواهد بفرمايد : اى خدايى كه كسى را از تو گريزى نيست ، مرا در هيچ يك از انواع عذابهايت قرار مده ، و به هلاكتم مبتلا مكن ، و به عذاب دردناكت گرفتار منما .
علّت اين كه در اين فراز فرموده است : « فَلا تَجْعَلْ نَفْسِى فِى شَىْءٍ مِنْ عَذابِكَ » و نفرموده است : « فَلا تَجْعَلْ نَفْسِى فِى عَذابِكَ » ، آن است كه عذاب الهى در اين جهان و جهان ديگر گوناگون است ، و همچنين هلاكت و عذاب اليم در دو عالم ، به مناسبت خود ، متعدّد است . خداوند سبحان مىفرمايد :
- قاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَ يُخْزِهِمْ وَ يَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ
« 5 »
با آنان بجنگيد ، تا خدا آنان را به دست شما عذاب و رسوايشان كند و شما را بر
هامش
( 1 ) . سورهى جن ، آيهى 22 .
( 2 ) . سورهى مؤمنون ، آيهى 88 .
( 3 ) . سورهى حديد ، آيهى 3 .
( 4 ) . سورهى فصلت ، آيهى 54 .
( 5 ) . سورهى توبه ، آيهى 14 .