( 73 )
« أَللَّهُمَّ ! إِنِّى أَسْأَلُكَ إِيماناً تُباشِرُ بِهِ قَلْبِى ، وَ يَقِيناً [ صادِقاً ] حَتّى أَعْلَمَ أَنَّهُ لَنْ يُصِيبَنِى إِلّا ما كَتَبْتَ لِى ، وَ رَضِّنِى مِنَ الْعَيْشِ بِما قَسَمْتَ لِى ، يا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ . » « 1 »
خداوندا ! ايمانى خواهانم كه به واسطهى آن ، با قلبم درآميزى ، و يقين و باور [ صادق و راستى ] كه بدانم جز آن چه برايم مقرّر نمودهاى ، به من نخواهد رسيد ، و از معيشت و روزى ، به مقدارى كه برايم مقدّر فرمودهاى ، خشنود بگردانى ، اى مهربانترين مهربان !
اهميت و آثار شگرف ايمان ، يقين و خشنودى از خدا
شبيه به اين تعبير در دعاهاى ديگر اين ماه ، به ويژه در شبهاى دههى آخر نيز ذكر شده است . چرا معصومين - عليهمالسّلام - نسبت به درخواست اين تقاضاها در ماه رمضان پافشارى داشتهاند ، و اهل ايمان را راهنمايى فرمودهاند كه آنها را در اين ماه - كه ماه استجابت دعا و تقدير مقدّرات است - بخواهند ؟ گويا علّت آن اين است كه غرض غايى از خلقت ، در اين چند جمله نهفته شده است و با تحقّق يافتن آن ، مؤمن كمال خويش را مىيابد ، زيرا پيرو انبيا و اوصيا - عليهمالسّلام - تا به مرحلهاى نرسيدهاند كه خداوند مباشِرِ قلبشان باشد ، حَرَمِ دلشان از غير او پاك نگشته و به مقام مُخلَصيّت - كه نهايت سير انسان است - نايل نخواهند گرديد و به نتيجهى « حَتّى أَعْلَمَ أَنَّهُ . . . » نرسيده و به ثمرهى روزه كه در ذيل آيهى صيام است كه مىفرمايد :
لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
« 2 » ؛ ( باشد كه پرهيزگارى كنيد . ) و نيز مىفرمايد :
لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
« 3 » ؛ ( باشد كه شكرگزارى كنيد . ) دست نيافته ، و به حقيقت تقوا و شكر ، راه پيدا نخواهندكرد . اينك ، براى هر چه بهتر واضح
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 76 .
( 2 ) . سورهى بقره ، آيهى 183
( 3 ) . سورهى بقره ، آيهى 185 .