ايشان پيروزى بخشد .
- فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ
« 1 »
اموال و فرزندانشان ، تو را به شگفت نياوَرَد ؛ جز اين نيست كه خدا مىخواهد در زندگى دنيا به وسيلهى اينها عذابشان كند و جانشان در حال كفر بيرون رود .
- وَ إِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذاباً أَلِيماً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ ما لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ
« 2 »
و اگر روى برتابند ، خدا آنان را در دنيا و آخرت عذابى ، دردناك مىكند و در روى زمين ، يار و ياورى نخواهند داشت .
- لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً
« 3 »
براى چه ، قومى را كه خدا هلاككنندهى ايشان است ، يا آنان را به عذابى سخت عذاب خواهد كرد ، پند مىدهيد ؟
نتيجه اينكه : گويا حضرت زين العابدين - عليه السّلام - مىخواهد با بيان كلّ اين فراز ، به پيشگاه حضرت حقّ سبحانه بگويد : من چنينم كه جز تو را نمىدانم و نمىخواهم و نمىتوانم بخواهم ، پس مرا در دنيا و آخرت ، به تجلّيات جلالىات - كه اقسام مختلف عذاب از آن حاصل مىشود - ، مبتلايم مكن . شايد بتوان گفت : يكى از اين عذابها ، عذاب فراق است كه در دعاى كميل بدان اشاره نموده و مىفرمايد : « إِلهِى وَ سَيِّدِى وَ مَوْلاىَ وَ رَبِّى ! صَبَرْتُ عَلى عَذابِكَ ، فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَلى فِراقِكَ ؟ وَهَبْنِى صَبَرْتُ عَلى حَرِّ نارِكَ ، فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ إِلى كَرامَتِكَ . » « 4 » ؛ ( اى معبود و سرور و آقا و پروردگار من ! [ گيرم كه ] بر عذاب تو صبر نمودم ، چگونه بر جدايى و دورىات شكيبا باشم ؟ و گيرم كه بر سوز آتش [ جهنم ] ات صبر نمودم ، چگونه بر ننگريستن به كرامت تو شكيبا باشم ؟ )
هامش
( 1 ) . سورهى توبه ، آيهى 55 .
( 2 ) . سورهى توبه ، آيهى 74 .
( 3 ) . سورهى اعراف ، آيهى 164 .
( 4 ) . اقبال الاعمال ، ص 708 .