پرداخت كه اين امر خيلى لازم و مهم است .
بحث امروز مربوط به تجسم عمل است . تجسم عمل يك امرى است كه از قرآن و روايات اهلبيت به خوبى استفاده مىشود . معناى تجسم عمل اين است كه گفتارها ، كردارها و افكار ما نابودشدنى نيستند .
ممكن است كسى چنين بپندارد كه اگر چيزى مىگويد ، كارى مىكند ، و انديشهاى مىكند ، اين گفتار و كردار و پندار به مجرد گفتن و به مجرد عمل كردن نابود مىشود ، در حالى كه حقيقت امر چنين نيست ، و از قرآن و روايات چنين استفاده مىكنيم كه گفتار ما ، كردار ما و افكار ما به تناسب خود ، نوعى تجسم مىپذيرند و در واقع و در نفسالامر موجودند ، و داراى يك وجود واقعى هستند . اگر به گونهاى - به گفتهء قرآن - چشم بصيرتى باشد ، آن عمل را مىبيند ، و به همين دليل نيز - به فرموده قرآن شريف - در روز قيامت چون چشمها همه و همه حقيقت بين مىشوند و پردهها عقب مىرود ، انسان همهء آن اعمال را مىبيند ؛ « فَكَشَفْنا عَنْكَ غَطائَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَديدٌ » ( ق / 22 ) « 1 » تجسم عمل از نظر قرآن و روايات اهلبيت به سه قسم منقسم مىشود :
قسم اول : تجسم عمل در حوزه سعادت و شقاوت انسان در همين دنياست . از قرآن استفاده مىشود كه اعمال خوب ما موجب سعادت ما در همين دنيا ، و اعمال بد ما نيز موجب بدبختى ، بدفرجامى و شقاوت ما در اين دنيا هستند .
قرآن مىفرمايد : اگر كسى حيات طيب در اين دنيا بخواهد و حيات طيبتر در آخرت بخواهد ، بايد مؤمن واقعى باشد ؛ يعنى برطبق ايمانش صددرصد عمل داشته باشد : « مَنْ عَمِلَ صالحاً مِنْ ذَكَر اوْ انْثي وَهُوَ مُؤمِنُ فَلَنُحْيِينَّهُ حَياةً طَيّبَةً
هامش
( 1 ) - پس پرده از [ ديدگان ] تو برداشتيم و امروز ديده تو تيزبين است .