گفتار هشتم خودسازى و تجسم عمل « 1 »
بحث ما در جلسه قبل درباره اهميت اخلاق از نظر قرآن ، از نظر روايات اهلبيت و به طور كلى از نظر اسلام بود و دريافتيم كه تهذيبنفس ، خودسازى و متخلق شويد به اخلاق الهى امرى است واجب و بلكه از اوجب واجبات .
دريافتيم كه اگر كسى سعادت دنيا ، سعادت آخرت و سعادت هر دو را بخواهد بايد با كوشش ، با خواستن از خدا و با توسل به اهلبيت ، درخت رذالت را از دل بركند و درخت فضيلت را به جاى آن غرس كند و بارور سازد و از آن درخت براى سعادت دنيا و آخرت خويش بهره جويد .
بحث امروز من باز در همانباره است ؛ يعنى دربارهء اهميت خودسازى ، دربارهء اين كه اين مسأله از اوجب واجبات است و بالاخره دربارهء اين كه از ديدگاه عقل و شرع بايد بكوشيم تا رذايل را يكى پس از ديگرى از دل ريشهكن كنيم ، هرچند مىدانيم كه اين كارى است بسيار مشكل و در عين حال بسيار لازم .
در جلسهء امروز به خواست پروردگار عالم ، و لطف اهلبيت مخصوصاً حضرت ثامنالائمه علىبن موسىالرضا - عليهماالسلام - بيشتر به تحقق اين نكته خواهيم
هامش
( 1 ) - اين سخنرانى در تاريخ 9 / 7 / 71 در دانشگاه علوم اسلامى ايراد شده است .