دارد . عزيزم ، جانم ، قهر نكن . برايت صلاح نيست . با من رابطه داشته باش ، دعا كن ، راز و نياز با من داشته باش و بدان اجابت مىشود و بالاخره براى تو نتيجه دارد ، ولو اين كه توجه به آن نتيجه نداشته باشى . بعد هم در آيهء ديگر خيلى داغ صحبت مىكند براى آن افرادى كه از دعا قهركرده ، حال دعا نداشته و با دعا سروكار نداشته باشند . در اول آيه مىفرمايد « ادعوني استجب لكم » ؛ دعا كنيد و يقين داشته باشيد مستجاب مىشود . بعد مىفرمايد : « انَّ الَّذينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرينَ » ( غافر / 60 ) ؛ آنهايى كه با دعا سر و كار ندارند ، آنهايى كه حال دعا ندارند جهنم مىروند و سرافكنده و خوار در جهنمند . بالأخره در آيه ديگر مىفرمايد : « قُلْ ما يَعْبَأ بِكُمْ رَبّي لَوْلا دُعائُكُمْ » ( فرقان / 77 ) ؛ اگر دعا نباشد اصلًا خدا اعتنا به شما ندارد .
در اين جا يك جملهاى عرض كنم و آن اين است كه ما بايد دعا كنيم ، اما تعيين وظيفه براى خدا نكنيم كه اين كفر است و پيش اهل دل شرك است . تعيين وظيفه براى خدا نكنيد و به قول حافظ :
توبندگى چو گدايان به شرط مزد مكن * كه خواجه خود روش بنده پروى داند
تودعا كن اما تعيين وظيفه براى خدا مكن . اين كه حتماً بايد دعاى مرا مستجاب كنى و آن كه مىخواهم بدهى ، اين غلط است ، اين دعا شرك و كفر است ، اين بىادبى به ساحت مقدس ربوبى است . ما فقط بايد بگوييم : خدايا ، تو مىدانى من اين حاجت را دارم ، پروردگار عالم ، اگر صلاح باشد همان حاجت ، و اگر صلاح نباشد بدل و عوض آن ، و اگر صلاح نباشد به اندازهاى عنايت مىكند كه در روايات مىخوانيم در روز قيامت اين مىگويد : اى كاش در دنيا يك دعاى من هم مستجاب نشده بود تا الان بيشتر مورد رحمت خدا و مورد لطف خدا واقع مىشدم .
خلاصه ، آن كه خوب است - و به قول قرآن شريف « لعلهم يرشدون » - آن كه انسان