« الى » گذارد .
فرق حتّى با واو عاطفه
از سه نظر بين آنها فرق است :
1 - معطوف به « حتى » داراى سه شرط است :
الف : بايد اسم ظاهر باشد .
ب : يا بايد بعض از مجموعى كه قبل از آنست بوده همچون : قدم الحاج حتّى المشاة .
و يا بايد جزء از كلّى باشد كه پيش از آن قرار گرفته نظير : اكلت السمكة حتى رأسها .
و يا بايد بمنزله جزء باشد مانند : اعجبتنى الجارّية حتى حديثها .
در حالى كه هيچكدام از اين سه شرط در معطوف به « واو » نيست .
2 - حتى جملات را عطف نمىكند بخلاف « واو » .
3 - حتى وقتى بر مجرور عطف نمود جار بايد بر معطوفش داخل شود تا بدين ترتيب بين حتّى عاطفه و جارّه فرق باشد در حالى كه در « واو » اين معنا شرط نيست .
« حيث »
بفتح حاء و سكون ياء و ضمّ ثاء و گاهى حوث نيز استعمال مىشود .
اين كلمه هميشه مبنى بر ضمّ است تا بدين ترتيب تشبيه به غايات شده باشد .
« خلا »
بفتح خاء بر دو قسم است :
1 - حرف جرّ كه در مقام استثناء به كار ميرود .
2 - فعل متعدّى كه مستثنا را نصب مىدهد و فاعلش ضميرى است كه در آن مستتر مىباشد .