تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قواعد صرف و نحو و روش تجزيه و تركيب (فارسى) — صفحة 183

مساهمون:

ص١٨٣
3 - حرف استثناء همچون « الّا » منتهى بر خلاف آن جرّ بمابعدش مىدهد و از حروف جارّه محسوب مىشود .

« حتّى »

حرف بوده و براى افاده يكى از سه معناى ذيل مىآيد : 1 - انتهاء غايت . 2 - تعليل . 3 - معناى « الّا » .

استعمال « حتى »

حتّى به سه نحو استعمال مىشود : الف : حرف جرّ بمنزله « الى » . ب : حرف عاطف بمنزله « واو » . ج : حرف ابتداء و جمله بعد از آن مستأنفه مىباشد .

فرق حتى با الى جارّه

از سه نظر بينشان فرق است : 1 - مجرور « حتى » بايد اسم ظاهر باشد در حالى كه در مجرور « الى » چنين شرطى نمىباشد . 2 - در صورت نبودن قرينه بر دخول يا عدم دخول مابعد حتى در ماقبلش حكم به دخول مىبايد نمود ولى در « الى » حكم بعدم دخول مىكند . 3 - از نظر محلّ و موضع هر كدام بمكانى غير از مكان ديگرى اختصاص دارند مثلا گفتن : كتب الى زيد و سرت من البصرة الى الكوفه جايز است در حالى كه بجاى « الى » آوردن « حتى » صحيح نيست . و از آنطرف گفتن : سرت حتى ادخلها صحيح است ولى بجاى « حتى » نميتوان