و تبسّمش بوصل وى اميدوار گشته ولى بعدا بواسطه اعراض وى از او قطع اميد نموده و مأيوس گشته است .
شاعر اينحال را مشبّه قرار داده و حال طالبين باران را كه در اثر ظهور ابر در آسمان اميدوار گشته و پس از پراكنده شدن و محو گشتن آن حالتشان به يأس و نااميدى مبدّل گرديده را به آن تشبيه كرده است و وجه شبه آنست كه در هردو ابتداء اميدواركننده به انتهاى خالى از اميد متّصل است .
قوله : و اعلم انّه قد ينتزع الخ : ضمير در [ انّه ] به معناى شأن مىباشد .
قوله : لوجوب انتزاعه من اكثر : ضمير در [ انتزاعه ] به وجه شبه راجع است .
قوله : من الشّطر الاوّل : مقصود از [ شطر ] مصراع مىباشد .
قوله : فى الاساس : يعنى كتاب اساس اللّغه تأليف زمخشرى .
قوله : اذا تحسّنت : يعنى اذا تزيّنت .
قوله : و تعرّضت : يعنى ظهرت .
قوله : فالكلام ههنا : مقصود از [ كلام ] قول شاعر است كه گفته [ ابرقت قوما ] .
قوله : على حذف الجار : مقصود از [ جار ] لام جارّه مىباشد .
قوله : و ايصال الفعل : يعنى ايصال الفعل للمفعول
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 152
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٥٢