البته بايد توجه داشت كه اين نحو تعبير يعنى بجاى امر خبر بياوريم و از آن اراده امر داشته باشيم از اينكه صريح امر را ذكر كنيم بليغتر است .
سپس مىگويد :
يا مىتوان در جمله مذكور صريح امر را مقدر گرفت چنانچه ظاهر مقتضايش همين است ، بنابراين تقدير عبارت چنين مىشود :
و احسنو بالوالدين احسانا .
در اين فرض دو جمله از نظر معنا انشاء بوده ولى لفظ اوّلى خبر و لفظ دوّم انشائى است .
شرح فارسى :
توضيح
قوله : و قد صحّف بعضهم : كلمه [ صحّف ] بفتح صاد و تشديد حاء يعنى كلمه را غلط و اشتباه خواند و نيز به معناى تغيير دادن وضع كلمه آمده كه در اينجا به همين معنا است و مقصود از [ بعضهم ] زوزنى مىباشد .
يعنى بعضى از شرّاح كه مقصود زوزنى است كلمه [ امّا ] بفتح همزه را تغيير داده و با كسر همزه خوانده .
قوله : فركب متن عمياء : كلمه [ ركب ] يعنى سوار شده است و لفظ [ متن ] به معناى پشت و مراد از كلمه [ عمياء ] ناقه كور و نابينا مىباشد و معناى اين عبارت آنست كه :
تصحيفكننده مثل كسى است كه بر پشت شترى نابينا سوار شده باشد .
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 523
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٢٣