قوله : و خبط خبط عشواء : كلمه [ خبط ] اوّل به صيغه فعل بوده و دوّمى مصدر است و مفعول مطلق مىباشد و كلمه [ عشواء ] يعنى ضعيفة البصر و خلاصه مقصود آنست كه :
تصحيفكننده در اشتباهى بزرگ واقع شده است .
قوله : اورد للقسمين الاوّلين : مقصود از قسمين اوّلين عبارتست از :
الف : دو جمله متعاطف از نظر خبر بودن لفظا و معنا با هم متّفق باشند
ب : دو جمله مزبور از نظر انشاء بودن لفظا و معنا با هم اتّفاق داشته باشند .
قوله : يخادعون الله و هو خادعهم : سوره نساء آيه ( 142 ) .
شاهد در دو جمله [ يخادعون اللّه ] و [ هو خادعهم ] مىباشد كه هر دو لفظا و معنا خبريّه بوده و قدر جمع بين آنها اتّحاد مسندها مىباشد .
قوله : انّ الابرار لفى نعيم و انّ الفجّار لفى جحيم : سوره انفطار آيه ( 13 ) .
شاهد در دو جمله [ انّ الابرار لفى نعيم ] و [ انّ الفجّار لفى جحيم ] بوده كهخ هردو جمله لفظا و معنا خبريه هستند و جامع بين آنها تضاد بين مسند و مسنداليه آنها مىباشد چه آنكه [ ابرار ] ضدّ فجّار بوده و بودن در نعيم نيز ضدّ بودن در جحيم مىباشد .
قوله : بخلاف الاوّل : مقصود مثال [ يخادعون اللّه و هو خادعهم ] است چه آنكه در اين مثال جمله اول آن فعليّه مىباشد .
قوله : كلوا و اشربوا و لا تسرفوا : سوره اعراف آيه ( 31 ) .
شاهد در دو جمله [ اشربوا ] و [ لا تسرفوا ] است كه دو جملهاى هستند
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 524
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٢٤