فضعفه ظاهر عندنا .
و امّا عند المصوّبة القائلين بانّ كلّ مجتهد مصيب كما سيأتى الكلام فيه إن شاء الله تعالى فى بحث الاجتهاد فله وجه ، فكانّه لهم و تبعهم فيه من لا يوافقهم على هذا الاصل غفلة عن حقيقة الحال .
ترجمه :
جواب ديگر از اشكال دوّم كه بر « علم » وارد بود
سپس مرحوم مصنّف مىفرماين :
و آنچه در جواب از اشكال مزبور گفته شده و عبارتست از اينكه :
ظنّ در طريق حكم بوده نه در خود حكم و ظنّى بودن طريق با علمى بودن حكم اصلا تنافى ندارد .
ضعفش از نظر ما ظاهر و روشن است .
و امّا به عقيده مصوّبه كه قائلند هر مجتهدى بصواب رفته و هرگز در خطاء قرار نمىگيرد چنانچه انشاءالله در بحث اجتهاد به زودى در آن سخن خواهيم راند ، پس برايش مىتوان وجهى قائل شد ازاينرو مىتوان احتمال داد كه اين جواب از ايشان باشد منتهى بعضى از ما نيز از روى غفلت و عدم التفات بر اين اصل با ايشان موافقت كرده و به اين جواب متوسّل شدهاند .
تفصيل جواب مرحوم علّامه حلّى از اشكال دوّم
مرحوم علّامه حلّى رضوان اللّه تعالى عليه در مقام جواب از اشكال دوّم فرمودهاند :