قوله : كان يكون مالكا : ضمير در « يكون » به سامع راجع است .
قوله : دون غيرها : يعنى غير سائمة .
قوله : عدم تناول الحكم له : ضمير در « له » به محلّ وصف راجع است .
قوله :
وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ :
سوره اسراء آيه 31 .
قوله : فانّه لو لا التّصريح بالخشية : ضمير در « فانّه » به معناى « شأن » است .
قوله : جواز القتل معها : ضمير در « معها » به خشيت راجع است .
قوله : فدلّ بذكرها على ثبوت التّحريم عندها : ضمير فاعلى در « دلّ » به حق تعالى و در « ذكرها » و « عندها » به خشيت عود مىنمايد .
قوله : و ما عداها بالبحث و الفحص : ضمير در « عداها » به صفت راجعست .
قوله : دون غيره : ضمير در « غيره » به محلّ وصف راجع است .
قوله : فيجاب على طبقه : يعنى طبق سؤال .
قوله : بنحو هذا من قبل : مشاراليه « هذا » حكم محلّ وصف مىباشد .
متن : و اعترض بانّ الخصم انّما يقول باقتضاء التّخصيص بالوصف نفى الحكم من غير محلّه اذا لم يظهر للتّخصيص فائدة سواه ، فحيث يتحقّق ما ذكرتموه من الفوائد لا يبقى من محلّ النّزاع فى شىء :
ترجمه :
اعتراض بر جواب مذكور
بر جوابى كه ذكر شد اعتراضى به اين شرح وارد شده :
خصم در جائى قائل به اينست كه تخصيص حكم به وصف مقتضى نفى حكم از غير محلّ صفت است كه براى تخصيص غير از مفهوم فائده ديگرى ظاهرا وجود نداشته باشد لذا در موردى كه فوائد مذكور بوده مورد نزاع اصلا نيست .