ترجمه :
دليل قائلين باشتراك صيغه امر بين سه معنا
كسانى كه قائلند باشتراك صيغه « افعل » بين سه معنا يعنى وجوب ، ندب و اباحه دليلشان آنست كه :
صيغه مزبور در هر سه معنا استعمال مىشود و اين دليل را به همان نحوى كه مرحوم سيّد مرتضى تقرير فرموده بود ايشان نيز بيان كردهاند با اين فرق كه سيّد ( ره ) نسبت به دو معنا كه وجوب و ندب باشد اشتراك لفظى را معتقد بود و ايشان اباحه را نيز داخل كردهاند .
و جواب ايشان همان جوابى است كه بمرحوم سيّد داديم .
قوله : استعماله فيها : ضمير مجرورى در « استعماله » به امر و در « فيها » به ثلاثة اشياء راجع است .
قوله : على حذو ما سبق : كلمه « حذو » به معناى « طريق » مىباشد .
متن : و حجّة القائل بانّه للقدر المشترك بين الثّلاثة و هو الاذن كحجّة من قال بانّه لمطلق الطّلب و هو القدر المشترك بين الوجوب و النّدب و جوابها كجوابها .
ترجمه :
دليل كسانى كه صيغه « افعل » را مشترك معنوى بين سه معنا مىدانند
ايشان گفتهاند صيغه « افعل » حقيقت است براى قدر مشترك بين وجوب و ندب و اباحه و آن « اذن » مىباشد و سپس در مقام استدلال بدليلى كه قائلين باشتراك معنوى بين وجوب و ندب يعنى مطلق طلب متمسّك شدهاند متوسّل گشتهاند .