تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — صفحة 175

مساهمون:

ص١٧٥
قوله : تسمية ذلك استعمالا له فى مفهوميه : مشاراليه « ذلك » استعمال لفظ مشترك در نفس مدلولين بوده و ضمير در « له » به لفظ مشترك راجع است . قوله : و ذلك قليل الجدوى : مشاراليه « ذلك » نزاع و بحث در تسميه مىباشد و كلمه « جدوى » به معناى بهره و نصيب مىباشد . متن : و احتجّ من خصّ المنع بالمفرد : بانّ التّثنية و الجمع متعدّد ان فى التّقدير فجاز تعدّد مدلوليهما بخلاف المفرد . و اجيب عنه : بانّ التّثنية و الجمع انّما يفيدان تعدّد المعنى المستفاد من المفرد ، فان افاد المفرد التّعدّد افاداه و الّا فلا . ترجمه :

استدلال قائلين باختصاص منع به مفرد

كسانى كه منع از استعمال مشترك در بيش از يك معنا را به لفظ مفرد اختصاص داده‌اند اين‌طور استدلال كرده‌اند : تثنيه و جمع در تقدير متعدّد مىباشند لذا ممكنست مدلول اين دو نيز متعدّد باشد بخلاف مفرد كه معنايش غير متعدّد بوده ازاين‌رو بيش از يك معنا از آن نمىتوان اراده كرد .

جواب از اين استدلال

از اين استدلال چنين جواب داده شده : تثنيه و جمع مفيد تعدّد همان معنائى بوده كه از مفردشان استفاده مىگردد ، پس اگر مفرد مفيد تعدّد باشد اين دو نيز دلالت بر متعدّد نموده و در
تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — صفحة 175 | سيد محمد جواد ذهنى تهرانى