نيست .
شرح مقصود
قوله : و حاصله انّه ما الفرق : ضمير در « حاصله » به اعتراض راجع بوده و ضمير در « انّه » به معناى « شأن » مىباشد .
قوله : بين الشّبهة فى نفس الحكم : يعنى شبهه حكميّه .
قوله : و بين الشّبهة فى طريقه : مقصود از شبهه در طريق حكم همان شبهه موضوعيّه مىباشد .
قوله : انّ حدّ الشّبهة فى الحكم : يعنى حقيقت شبهه حكميّه .
قوله : و يستفاد هذا التّقسيم : يعنى تقسيم شبهه به موضوعيّه و حكميّه .
قوله : و يأتى بعضها انشاء اللّه : ضمير در « بعضها » به تلك الاخبار راجع است .
قوله : و قسم متردّد بين القسمين : يعنى قسمى كه نه شبهه موضوعيّه محض بوده و نه مىتوان آن را از شبهات حكميّه بحت دانست .
قوله : و هى الافراد الّتى ليست بظاهرة الفرديّة الخ : مقصود شبهه مفهوميّه است نظير آب سيل كه فرد بودنش براى آب مشكوك است و منشاء اين شك آنست كه احتمال مىدهيم صفاء در مفهوم آب معتبر باشد .
قوله : كاختلاط الحلال بالحرام : مثال است براى موردى كه اشتباه بخاطر امور دنيوى است .
قوله : كبعض افراد الغناء الخ : فقهاء بلكه اهل لغت در تعريف آن اختلاف دارند :
بعضى فرمودهاند : غناء عبارتست از تزيين صوت و بعبارت ديگر غناء صوت نيكو و حسن را گويند چنانچه اكثر اينطور فرمودهاند :
برخى ديگر گفتهاند : غناء صوت نيكوئى است كه مشتمل بر ترجيع باشد .
پارهاى ديگر معتقدند : غناء صوت نيكوئى است كه مشتمل بر ترجيع بوده و در شنونده طرب ايجاد نمايد .
دستهاى ديگر آن را اينطور تفسير كردهاند : هرصوتى كه در عرف غناء خوانده شود ، غناء مىباشد .