و يظهر من هذا موافقة والده و مشايخه ، لانّه لا يعبّر به مثل هذه العبارة مع مخالفته لهم ، بل ربّما يقول : الّذى اعتقده و افتى به .
و استظهر من عبارته هذه انّه من دين الاماميّة .
ترجمه :
رأى مرحوم صدوق
و از جمله قائلين به برائت مرحوم صدوق مىباشد :
وى مىفرمايد :
اعتقاد ما اينست كه اشياء تمام بر اباحه بوده تا نهى از آنها وارد شود .
و از اين عبارت اينطور ظاهر مىشود كه ايشان با مرحوم والد و اساتيد و مشايخ خود موافق است زيرا در صورتى كه با ايشان مخالف باشد هرگز به چنين عبارتى تعبير نمىآورد بلكه در فرض مخالفت با ايشان مىفرمايد :
آنچه را كه من با اعتقاد داشته و فتوى مىدهم .
و مىتوان از عبارت مذكور اينطور استفاده نمود كه اين رأى اساسا از دين شيعه و اماميّه مىباشد .
قوله : و منهم الصّدوق : مقصود محمّد بن علىّ بن بابويه است .
قوله : لانّه لا يعبّر به مثل هذه العبارة : ضمير در « لانّه » به صدوق راجع است .
قوله : مع مخالفته لهم : ضمير در « مخالفته » به صدوق و در « لهم » به مشايخ راجع است .
قوله : و استظهر من عبارته هذه : مقصود عبارت « اعتقادنا الخ » مىباشد .
قوله : انّه من دين الإماميّة : ضمير در « انّه » به عدم وجوب احتياط راجع است .
متن : و امّا السّيّدان فقد صرّحا باستقلال العقل باباحة ما لا طريق الى كونه مفسدة و صرّحا ايضا فى مسئلة العمل بخبر الواحد انّه متى فرضنا عدم الدّليل على حكم الواقعة رجعنا فيها الى حل العقل .
ترجمه :
رأى سيّد مرتضى و ابن زهره ( رهما )
مرحوم سيّد و ابن زهره مىفرماين :