اطلاق آن و اينكه در شبهات وجوبيّه يا شبهات موضوعيّه نيز آن را آوردهاند خود قرينه است بر استحباب و رجحانش .
و باكى نيست در اين مقام مقاله برخى از حضرات يعنى كسانى را كه بآراء و اقوالشان برخورد نموده و ملاحظه كرديم كه كلامشان ظاهر در قول به برائت و عدم وجوب احتياط است ذكر كنيم .
قوله : عدم وجوب الاحتياط : خبر است براى « انّ الحكم » .
قوله : ربّما يذكرونه فى طىّ الاستدلال الخ : مرحوم محقّق بارفروشى مىفرماين :
غرض ذاكرين و مستدلّين اينست كه احتياط را بعنوان تأييد براى دليل آوردهاند نه آنكه به وجوبش قائل باشند و شاهد بر اين ادّعاء آنكه در شبهات وجوبيّهاى كه خصم خود نيز به عدم لزوم احتياط در آن قائل است تمسّك به احتياط شده چنانچه از عبارات مرحوم سيّد مرتضى در مسائل ناصريّه و كتاب انتصار چنين برمىآيد .
قوله : بعدم وجوبه فيها : ضمير در « وجوبه » به احتياط و در « فيها » به شبهه وجوبيّه راجع است .
قوله : ظاهر فى هذا القول : مقصود از « هذا القول » قول به برائت مىباشد .
متن : فمنهم ثقة الاسلام الكلينى ( ره ) :
حيث صرّح فى ديباجة الكافى بانّ الحكم فيما اختلف فيه الاخبار التّخيير و لم يلزم الاحتياط مع ما ورد من الاخبار بوجوب الاحتياط فيما تعارض فيه النّصّان و لم يرد نصّ بوجوبه فى خصوص ما لا نصّ فيه ، فالظّاهر انّ كلّ من قال بعدم وجوب الاحتياط هناك قال به هنا .
ترجمه :
نقل كلمات علماء بر برائت و عدم وجوب احتياط
از جمله ايشان مرحوم ثقة الاسلام كلينى مىباشد :