قرائت قرآن را از مجاهد و ابن عباس فرا گرفته است .
تولّدش در مكّه سال چهل و پنج و وفاتش در سال صد و بيست و شش هجرى اتّفاق افتاده است .
ترجمه عاصم
وى ابو بكر بن ابى النّجود نام داشته و از اهل كوفه بوده است .
قرآن را از ابى عبد الرّحمن سلمى و زر بن حبيش فرا گرفته است .
و نزدش ابو بكر بن عياش و ابو عمر البزّاز تعلّم نمودهاند .
وفاتش در سال يكصد و بيست و هفت اتّفاق افتاده است .
كلام مرحوم مولانا
مرحوم مولانا در حاشيه مختصرى كه بر رسائل دارند در اين مقام مىفرمايد :
در مراد از « تواتر قرائات » سه احتمال است :
1 - مقصود تواتر قرائات از مشايخ قرائت مىباشد .
يعنى عدد وسائط بين ما و ايشان به مقدار عدد تواتر است .
2 - منظور تواتر ترخيص از ائمّه عليهم السّلام به شيعيانشان نسبت به هريك از قرائات واصله مىباشد چنانچه مرحوم شيخ بهائى اينطور دانستهاند .
3 - هيچيك از اين دو مقصود و مراد نيست بلكه مراد تواتر قرائات از حضرت نبوىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم تا مشايخ قرائت مىباشد يعنى اين قرائات از وجود مقدّس نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم صادر شده و عدد وسائط بين ايشان و مشايخ عدد تواتر مىباشد .
حقّ همين است كه مقصود از تواتر قرائت اين باشد و دو احتمال اوّل و دوّم صحيح نيست .
و سپس در مقام تضعيف آن دو شطرى نگاشته كه به جهت عدم اطاله سخن از آوردن آنها اغماض مىكنيم .
قوله : خصوصا فيما كان الاختلاف فى المادّة : اختلاف در مادّه غالبا در آيات غير احكام مىباشد مانند دو آيه ذيل :