وفات وى در سال يكصد و هشتاد و نه و بقولى يكصد و هشتاد و سه و بنقلى صد و هشتاد و دو هجرى در رى يا طوس اتّفاق افتاده است .
ترجمه حمزه
وى ابو عمارة بن حبيب بن عمارة بن اسماعيل كوفى معروف به زيّات مىباشد و كسائى علم قرائت را از وى آموخته است .
و در وجه تسميه وى به « زيّات » گفتهاند :
جهتش اينست كه وى از كوفه به حلوان زيت مىبرد و از حلوان به كوفه پنير و گردو حمل مىنمود .
وى علم قرائت را از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام و اعمّش و سليمان بن مهران فرا گرفته است ، وفاتش در سال يكصد و پنجاه و شش اتّفاق افتاده است .
ترجمه ابن عامر
نام وى را صاحب جامع الاصول عبد اللّه بن عامر يحصبى ضبط نموده .
او عالمى ثقه و از تابعين در طبقه دوّم و يكى از قرّاء سبعه است .
در ترجمهاش گفتهاند : وى مردى جليل القدر بوده و واثلة بن اسقع را ملاقات كرده است .
قرآن را نزد مغيرة بن ابى شهاب مخزومى فرا گرفته .
تولّدش در سال بيست و يك هجرى و وفاتش روز عاشورا سنهء يكصد و هيجده در دمشق واقع شد .
ابن كثير
نامش عبد اللّه و از اهل مكّه بوده و در آنجا به قضاوت اشتغال داشته است .
وى نيز از تابعين طبقه دوّم مىباشد .
گويند كه وى علاوه بر شغل قضاوت عطّارى نيز مىنموده .
در ترجمهاش آمده كه او مردى كبير ، و سر و محاسنش سفيد ، بلندقامت و سمين بوده است .