اين شراب است و هر شرابى حرام بوده ، پس يقينا اين مايع نيز حرام مىباشد .
و اين مطلب در سابق شرحش گذشت ولى كلام و صحبت فعلا در اينست كه قطع مزبور آيا بطور مطلق حجّت بوده و شارع مقدّس اطاعت و امتثالش را بدون قيد و شرطى طالب است اگرچه با واقع نيز مخالف باشد بنابراين قاطع اگر آن را مخالفت كند مورد عقاب واقع مىشود ، يا آنكه در صورتى حجّت است كه با واقع مصادف و موافق باشد يعنى در صورتى كه يقين به شراب بودن مايعى پيدا كرد و واقعا مقطوع شراب بود و وى آن را آشاميد عقاب مىگردد در مقابل كسى كه از روى جهل شراب را نوشيد كه چون قطع نداشته عقاب نمىشود پس عقاب در صورتى است كه شخص هم علم داشته و هم واقع مطابق با قطعش باشد نه اينكه صرف مخالفت قطع موجب عقاب باشد و شرب مقطوع الخمريّه باعث عصيان گردد اگرچه در واقع شراب نباشد .
شرح مقصود
قوله : انّه قد عرفت الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن است .
قوله : الى ازيد من الادلّة الخ : مثلا دليل قائم شد بر اينكه بول نجس است پس از اينكه مكلّف قطع پيدا نمود فلان مايع بول است براى حكم مقطوع و تكليفش به آن اين قياس را تشكيل مىدهد :
اين بول است ، و هر بولى نجس بوده ، پس اين نجس است و چنانچه ملاحظه مىشود در حكم به نجاست مقطوع غير از دليلى كه حكم به نجاست بول نموده به امر ديگر نيازى نيست لذا دليل ياد شده را كبرى و مقطوع را صغرى قرار داده و به نتيجه مىرسيم .
قوله : لاحكام مقطوعه : ضمير در « مقطوع » به قاطع رجوع نموده و مقصود از حكم مقطوع نجاست در مثالى است كه ما ذكر نموديم و حرمت است در مثالى كه مصنّف ( ره ) ذكر فرمودهاند .
تشريح المقاصد في شرح الفرائد (فارسى) — صفحة 58
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٨