قوله : يقتضى البراءة اليقينيّة عنه : ضمير در « عنه » به « الحكم الواقعى » عود مىكند .
قوله : هى بنفسها مذمومة : ضميرهاى مؤنّث به مخالفت قطعيّه راجع است .
متن : و الاقوى من هذه الوجوه هو الوجه الثّانى ، ثمّ الاوّل ، ثمّ الثّالث .
ترجمه :
اختيار مصنّف ( ره ) و بيان قوّت و ضعف وجوه
مرحوم مصنّف مىفرماين :
از نظر ما وجه دوّم از تمام وجوه اربعه اقوى بوده و پس از آن وجه اوّل و سپس وجه سوّم داراى قوّت مىباشند .
شرح مقصود
مرحوم شارح كبير فرموده :
امّا قوّت وجه دوّم واضح است زيرا اطاعت و معصيت و تحقّق آنها به حكم عقل و عقلاء است و ايشان در مذمّت نمودن بر ترك امتثال فرقى بين معلوم بالتّفصيل و معلوم بالاجمال نمىگذارند چه آنكه موجب امتثال و باعث بر لزوم آن علم به تكليف است اعمّ از آنكه اجمالى بوده يا تفصيلى باشد و صرفا جهل كلّى است كه سبب رفع تكليف مىشود .
و امّا قوّت وجه اوّل نسبت به ساير وجوه ازاينرو است كه معلوم نيست عقل و عقلاء عبد تارك امتثال را نسبت به دو مقام گذشته مذمّت كنند بلكه قدر متيقّن از موارد حرمت مخالفت آنجائى است كه بنده عصيان و طغيانش نسبت به خطاب تفصيلى باشد .