قوله : و هو ممّا ثبت فى الاخبار العفو عنه : ضمير « هو » به مجرّد نيّت راجع است چنانچه ضمير در « عنه » نيز چنين مىباشد .
مؤلّف گويد :
اين عبارت اشاره است به قسم اوّل از تجرّى كه مجرّد نيّت گناه باشد .
قوله : و لو نوى المعصية و تلبّس بما يراه معصية : اين عبارت اشاره است به قسم سوّم از تجرّى .
قوله : فظهر خلافها : ضمير در « خلافها » به معصيت عود مىكند .
قوله : ففى تأثير هذه النيّة نظر : اشاره است به حكم قسم سوّم تجرّى كه مرحوم شهيد در آن تأمّل و ترديد فرموده .
قوله : من انّها لمّا لم يصادف المعصية صارت كنيّة مجرّدة : اشاره است به احتمال اوّل كه عفو از تجرّى در قسم سوّم باشد و ضمير در « انّها » به نيّت در اين قسم عود مىكند و عبارت « كنيّة مجرّدة » يعنى قسم اوّل از تجرّى .
قوله : و هو غير مؤاخذ بها : ضمير « هو » به مجرّد نيّت عود مىكند .
قوله : و من دلالتها على انتهاك الخ : اشاره است به احتمال دوّم كه از تجرّى قسم سوّم عفو نشده باشد .
ضمير در « دلالتها » به نيّت معصيت مزبور راجعست .
قوله : و جرأته على المعاصى : ضمير در « جرأته » به متجرّى عود مىكند .
قوله : انّه لو شرب المباح الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و ضمير فاعلى در « شرب » به شخص راجع بوده و كلمه « المباح » صفت است براى موصوف مقدّر يعنى « المائع المباح » .
قوله : فعل حراما : ضمير در « فعل » به شخص شارب راجع است .
قوله : و لعلّه ليس لمجرّد النيّة : ضمير در « لعلّه » به حرام عود مىكند .
قوله : و يتصوّر محلّ النّظر فى صور : مقصود اينست كه براى قسم سوّم از تجرّى كه مرحوم شهيد در حكمش تأمّل و ترديد نمود امثله و مواردى است كه به آنها اشاره فرموده است .
تشريح المقاصد في شرح الفرائد (فارسى) — صفحة 123
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢٣