قوله : و لذا لو زال بجنون : ضمير در « زال » به رأى عود مىكند .
قوله : لما جاز قطعا : ضمير در « جاز » به تقليد برمىگردد .
قوله : التّقليد الابتدائى : يعنى بدوا شخص بخواهد از مجتهد ميّت تقليد كند .
قوله : و امّا الاستمرارى : يعنى بقاء بر ميّت .
قوله : بانّه قضيّة استصحاب الخ : ضمير در « بانّه » به جواز تقليد استمرارى برمىگردد .
قوله : الّتى قلّده فيها : ضمير فاعلى در « قلّده » به مقلّد و ضمير مفعولى به مجتهد و ضمير مجرورى در « فيها » به احكام عود مىكند .
قوله : فانّ رأيه و ان كان مناطا لعروضها : ضمير در « رأيه » به مجتهد و در « عروضها » به احكام برمىگردد .
قوله : الّا انّه عرفا : ضمير در « انّه » به رأى و اعتقاد راجع است .
قوله : و لكنّه لا يخفى انّه لا يقين بالحكم : ضمير در « لكنّه » و « انّه » به معناى « شأن » مىباشد .
قوله : ان كان به حكم العقل الخ : حاصل آنكه عقل تقليد جاهل از عالم را لازم مىداند به اين معنا كه آنچه مجتهد استنباط نموده اگر با حكم واقعى مطابق بود در حقّ جاهل منجّز و در صورت عدم مطابقتش با آن جاهل در عمل به آن معذور است پس على اىّ حال رأى فقيه حكمى را انشاء و ايجاد نمىكند نه بحسب ظاهر و نه در واقع پس معنا ندارد بگوئيم بحكمى كه فقيه فتوى داده سابقا يقين بوده است .
قوله : فانّه لا يقتضى الخ : ضمير در « فانّه » به حكم عقل راجع است .
قوله : ليست الّا ذلك : يعنى جعل منجّزيّت و معذوريّت .
قوله : على طبق مؤدّيها : ضمير در « مؤدّيها » به حجّيّت فتواى فقيه راجع است .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1323
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٢٣