دهيم .
و امّا كبرى : معلوم نيست ملاك حجّيّت قول غير و لو بنحو طريقيّت قرب الى الواقع باشد تا هر رأيى كه نسبت به رأى ديگر اقرب الى الواقع بود برآن مقدّم گردد بلكه احتمال مىدهيم رأى اعلم و غيرش باهم مساوى بوده و هيچ ترجيحى در بين نباشد به اين معنا كه زيادى قرب در يكى اصلا كوچكترين دخالتى در كشف واقع نداشته باشد بلى ، اگر تمام ملاك قرب الى الواقع بود مثل اينكه عقل حكم كند كه فتواى قريب الى الواقع حجّت است البتّه در مقام تعارض متعيّنا اقرب الى الواقع را بطور قطع و جزم بايد مقدّم داشت .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1314
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣١٤