نفس يقين است نه يقين بوضوء و بدين ترتيب از حديث مذكور قاعده و ضابطه كلّى مىتوان بدست آورد نه حكمى كه صرفا بباب وضوء اختصاص داشته باشد .
و خلاصه كلام آنكه :
هيچ جاى شكّ و ترديد نيست كه قضيّه « لا ينقض اليقين الخ » ظهورش در عام بودن يقين و شكّ مىباشد و اختصاص بباب مخصوصى ندارد مخصوصا پس از ملاحظه تطبيق آن در اخبار ديگر بر غير وضوء .
تحرير و شرح
قوله : و قد انقدح بما ذكرنا : مقصود از « ما ذكرنا » اينست كه جمله « فانّه على يقين من وضوئه » علّت بوده و بجاى جواب شرط قرار گرفته است .
قوله : فانّه ينافيه ظهور التّعليل الخ : ضمير در « فانّه » به معناى شأن بوده و ضمير منصوبى در « ينافيه » به احتمال اختصاص راجع است .
قوله : فى انّه بامر ارتكازى : ضمير در « انّه » به تعليل راجع است .
قوله : لا تعبّدى : يعنى اگر قضيّه مذكور در روايت را اختصاص به باب وضوء بدهيم حكم باستصحاب تعبّدى مىباشد .
قوله : و يؤيّده تعليل الخ : ضمير منصوبى در « يؤيّده » به امر ارتكازى راجع است .
قوله : مع انّه لا موجب لاحتماله : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » بوده و ضمير در « لاحتماله » به اختصاص راجع است .
قوله : انّ الظّاهر انّه للجنس : ضمير در « انّه » به الف و لام راجع است .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 831
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٨٣١