قوله : و لو لم يكن كذلك : يعنى و لو لم يكن حكما شرعيّا او ذا حكم شرعى .
قوله : ثبوتا : يعنى در زمان ثبوت و آن زمان متيقّن مىباشد .
قوله : و لا له اثر شرعا : ضمير در « له » به مستصحب عود مىكند .
قوله : و كان فى زمان استصحابه : ضمير در « كان » به مستصحب راجع است .
قوله : فانّه و ان لم يكن به حكم مجعول : ضمير در « فانّه » به عدم تكليف راجع است .
قوله : فى الازل : مقصود زمان ثبوت مىباشد .
قوله : الّا انّه حكم مجعول : ضمير در « انّه » به عدم تكليف برمىگردد .
قوله : فيما لا يزال : مقصود زمان تعبّد و اجراء استصحاب مىباشد .
قوله : من انّ نفيه كثبوته : ضمائر مجرورى به تكليف برمىگردند .
قوله : استصحاب موضوع لم يكن له حكم : جمله « لم يكن له » صفت است براى « موضوع » و ضمير در « له » به موضوع برمىگردد .
قوله : او كان : يعنى او كان له حكم .
قوله : و له حكم كذلك : يعنى و كان له حكم فعلى شرعى .
قوله : و ذلك : يعنى و بيان ذلك ، مشاراليه « ذلك » صحّت استصحاب مىباشد .
قوله : على رفع اليد عنه : ضمير در « عنه » به اثر شرعى يا موضوعى كه اثر شرعى بحسب بقاء دارد برمىگردد .
قوله : و العمل : يعنى و لصدق العمل باليقين .
قوله : اثر الحالة السّابقة ثبوتا فيه : ضمير در « فيه » به استصحاب راجع است .
قوله : و فى تنزيلها : يعنى تنزيل الحالة السّابقة .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1017
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠١٧