قوله : انّه لا تفاوت فى الاثر المترتّب على المستصحب : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » مىباشد .
قوله : بين ان يكون مترتّبا عليه بلا واسطة شىء : ضمير در « يكون » به اثر برمىگردد و در « عليه » به مستصحب عود مىكند .
قوله : ينطبق و يحمل عليه : ضمير در « ينطبق » و « يحمل » به كلّى و در « عليه » به مستصحب راجع است .
قوله : و يتّحد معه وجودا : ضمير در « يتّحد » به كلّى و در « معه » به مستصحب عود مىكند و اين عبارت عطف تفسير است براى حمل شايع .
قوله : كان منتزعا عن مرتبة ذاته : ضمير در « كان » به عنوان كلّى راجع است و در « ذاته » به مستصحب برمىگردد .
قوله : او بملاحظة بعض عوارضه : يعنى عوارض مستصحب .
قوله : ممّا هو الخارج المحمول : اين عبارت بيان است براى مفهوم منتزع و مقصود مصنّف از خارج محمول چيزى است كه در خارج محاذى نداشته باشد .
قوله : لا بالضّميمة : مقصود از « محمول بالضّميمه » چيزى است كه در خارج محاذى داشته باشد .
قوله : فانّ الاثر فى الصّورتين : مقصود از « صورتين » اثر بدون واسطه و مع الواسطه مىباشد .
قوله : انّما يكون له حقيقة : ضمير در « له » به مستصحب راجع است .
قوله : ذلك الكلّى فى الخارج سواه : ضمير در « سواه » به مستصحب عود مىكند .
قوله : لا لغيره : ضمير در « لغيره » به مستصحب راجع است .
قوله : ممّا كان مبائنا معه : ضمير در « معه » به مستصحب برمىگردد .
قوله : او من اعراضه : يعنى اعراض المستصحب .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1002
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٠٢