است .
قوله : لما كان وجه لترتيبها عليه : ضمير در « ترتيبها » به آثار و احكام راجع بوده و ضمير در « عليه » به مستصحب برمىگردد .
متن : نعم ، لا يبعد ترتيب خصوص ما كان منها محسوسا به نظر العرف من آثار نفسه لخفاء ما بوساطته بدعوى انّ مفاد الاخبار عرفا ما يعمّه ايضا حقيقة فافهم .
كما لا يبعد ترتيب ما كان بوساطة ما لا يمكن التّفكيك عرفا بينه و بين المستصحب تنزيلا كما لا تفكيك بينهما واقعا او بوساطة ما لاجل وضوح لزومه له او ملازمته معه بمثابة عدّ اثره لها ، فانّ عدم ترتيب مثل هذا الاثر عليه يكون نقضا ليقينه بالشّكّ ايضا بحسب ما يفهم من النّهى عن نقضه عرفا فافهم .
ترجمه :
استدراك
بلى ، بعيد نيست خصوص آثارى كه عرف اينطور حسّ مىكند كه از آثار بدون واسطه مستصحب است پس از استصحاب برآن بار شوند اگرچه در واقع و نفس الامر و به دقّت عقلى از آثار مع الواسطه محسوب شوند و مصحّح آن اين دعوى است كه مىگوئيم :
مفاد اخبار و مضمون آنها عرفا اعمّ از آثار بدون واسطه و مع الواسطه است و حقيقتا جملگى را شامل مىشوند چنانچه بعيد نيست بتوان آثار شىء كه از مستصحب عرفا و واقعا منفكّ نيست برآن بار نمود و نيز بعدى ندارد اثر امرى را كه بوضوح و روشنى لازمه مستصحب بوده يا بينشان تلازم مىباشد بر مستصحب مترتّب گرداند و دليل بر بار نمودن اينگونه آثار آنست كه :
اثر شىء كه از مستصحب بحسب واقع يا نظر عرفى منفكّ نيست يا بوضوح لازمه آن بوده و يا احيانا بينشان تلازم است اثر مستصحب شمرده
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 995
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩٩٥