قطع را اصطلاحا در اين مورد بخصوص قطع طريقى گويند زيرا بمجرّد اينكه در شخص پيدا شد طريق مىشود براى رسيدن به حكم يعنى وجوب اجتناب از مايع منظور .
ولى در دليل اگر حكم را بر قطع مترتّب كرده باشند در اصطلاح از آن بقطع موضوعى نام مىبرند مثل اينكه در دليل آمده باشد :
يجب عليك الاجتناب عن مقطوع الخمريّة .
پس وجوب اجتناب در اين فرض بر مقطوع الخمريّة بار شده نه نفس خمر بخلاف فرض اوّل .
اقسام قطع موضوعى قطعى كه در موضوع اخذ مىشود از دو حال خارج نيست :
الف : آنكه آن را تمام موضوع ملاحظه مىكنند .
ب : آنكه از آن بعنوان جزء موضوع استفاده مىنمايند .
مقصود از تمام موضوع بودن قطع مقصود از تمام موضوع بودن قطع اينست كه حكم در دليل بر نفس قطع مترتّب شده اعمّ از آنكه با واقع موافق بوده يا مخالف باشد و به عبارت ديگر :
مطلوب عمل نمودن برطبق قطع است بدون اينكه حالت و خصوصيّتى از خصوصيّات قطع ملحوظ باشد .
منظور از جزء موضوع بودن قطع منظور از جزء موضوع بودن قطع اينست كه موضوع حكم دو چيز است :
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 51
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥١