نيز نمىشود حكم عقل را ملاك و مناط اشكال قرار داد .
تحرير و شرح
قوله : بانّه لا وقع لهذا الاشكال : ضمير در « بانّه » به معناى « شأن » مىباشد .
قوله : كون حكم العقل بذلك : مشار اليه « ذلك » طريقيّت ظنّ و حجّيّت آن مىباشد .
قوله : و عدم حكمه به : ضمير در « حكمه » به عقل و در « به » به كون الظّنّ طريقا و حجّة راجع است .
قوله : فيما كان هناك منصوب : يعنى هناك طريق منصوب .
قوله : و لو كان اصلا : ضمير در « كان » به طريق راجع بوده و كلمه « لو » وصليّه مىباشد .
قوله : بداهة انّ من مقدّمات حكمه : يعنى حكم العقل .
قوله : فلا موضع لحكمه : يعنى حكم عقل .
قوله : مع احدهما : ضمير تثنيه به علم و علمى راجع است .
قوله : عن ظنّ حاصل من سبب : مثل قياس .
قوله : بل هو يستلزمه : ضمير « هو » به نهى راجع بوده و ضمير مفعولى در « يستلزمه » به نصب راجع است
قوله : فيما كان فى مورده اصل شرعى : ضمير در « مورده » به نهى راجع است .
قوله : فلا يكون نهيه عنه : ضمير در « نهيه » به شارع و در « عنه » به ظنّ حاصل از سبب كذائى راجع است .
قوله : رفعا لحكمه عن موضوعه : ضمائر مجرورى در « حكمه » و « موضوعه » به عقل راجع است .